Παλιότερα το να ασχολείται κάποιος με την τέχνη θεωρούνταν από μερικούς τεμπελιά, χάσιμο χρόνου, κάτι που δεν είναι επάγγελμα, δε θα σου έδινε τα απαραίτητα χρήματα για να ζήσεις. Σήμερα, δυστυχώς η κατάσταση αυτή δεν έχει αλλάξει. Η τέχνη παραμένει κάτι που μόνο ως χόμπυ «περνάει» στις συζητήσεις των ανθρώπων. Μετά από τόσους αγώνες, μετά από τόσους καλλιτέχνες το μυαλό των ανθρώπων παρέμεινε στην ίδια ιδέα.
Και αν αγαπούμε κάτι τόσο πολύ και θέλουμε να το κάνουμε εργασία μας; Κάποιος κάποτε είχε πει να κάνεις επάγγελμα αυτό που αγαπάς! Έτσι η δουλειά σου θα είναι και ξεκούραση και αν όχι θα είναι κάτι που θα σε γεμίζει χαρά, θα θέλεις κάθε μέρα να ξυπνάς, να ετοιμάζεσαι και να πηγαίνεις.
Σήμερα σε αυτό το άρθρο θα μιλήσω γι αυτό που εμάς ως καλλιτέχνες μας πληγώνει, αλλά πιστέψτε με έχει αντίκτυπο στον πολιτισμό και αφορά όλους!
Θα έχετε παρατηρήσει το “support art workers” στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και ειδικότερα στο facebook. Μετά το διάγγελμα του πρωθυπουργού πολλοί καλλιτέχνες διαμαρτύρονται έντονα λόγω της ακύρωσης των προγραμματισμένων συναυλιών και πολιτιστικών εκδηλώσεων. Καλώς ή κακώς το επάγγελμα αυτό του καλλιτέχνη δουλεύει διαφορετικά από τα άλλα επαγγέλματα τόσα χρόνια, όμως ως προς τα μέτρα δημόσιας υγείας για την προστασία από τον κορωνοϊό πρέπει να αντιμετωπιστεί ισάξια με όλα τα άλλα επαγγέλματα.
Αν αναλογιστεί κανείς τι σημαίνει τέχνη θα καταλάβει εύκολα πόσο σημαντική είναι αυτή στη ζωή μας. Φαντάσου να μην ξανακούσεις ποτέ τραγούδι, να μην δεις ποτέ σου ταινία ή θέατρο… πώς θα ήταν η ζωή; Η τέχνη λοιπόν δεν είναι κάτι που υπάρχει σαν χόμπυ. Εμείς οι διασκεδαστές σου δίνουμε τροφή για σκέψη, σε κάνουμε να κλάψεις ή να γελάσεις ή να ξεφύγεις από τη ρουτίνα της καθημερινότητας. Πόσο σημαντική είναι λοιπόν η τέχνη; Γιατί να μην αντιμετωπίζεται ισάξια με όλα τα άλλα επαγγέλματα;
Μέσα σε όλα αυτά θα δεις ανθρώπους να ενώνονται σύμφωνα με αυτό το σύνθημα. Αν προσέξεις όμως καλύτερα οι άνθρωποι είναι λες και μισούν ο ένας τον άλλον περισσότερο από κάθε άλλη φορά. Η υπομονή έχει εξαντληθεί, υποστήριξη από πουθενά και μόνη έννοια γίνεται πάλι πιο δυναμικά αυτή τη φορά, η κατασπάραξη του άλλου. Κανένας δε θέλει ένα τέτοιο περιβάλλον σε κανέναν χώρο πόσο μάλλον στην τέχνη που απαιτείται συνεργασία πολλών ατόμων πολλές φορές για ένα αποτέλεσμα.
Εύχομαι μέσα από όλη αυτήν την κατάσταση- δοκιμασία που περνάμε να βγούμε καλύτεροι, πιο δυνατοί και πιο ενωμένοι. Να μπορούμε να εργαζόμαστε όλοι μαζί με αγάπη για πολύ πιο όμορφα αποτελέσματα.
